Εισαγωγή  
  Το Σωματείο  
  Ιστορία  
  Συναντήσεις  
  Εσωτερική ανάπτυξη  
  Αρχές & πρακτικές  
  Φιλοσοφία  
  Εισαγωγή  
  Συνήθεις ερωτήσεις  
  Εισαγωγικές συναντήσεις  
  Η Αλήθεια του Yoga  
  Δραστηριότητες / Gallery  
  Έντυπες Εκδόσεις  
  Υλικό για μελέτη  
  Μελέτες / Άρθρα / Ομιλίες  
  Φιλοσοφικές παραδόσεις  
  Ανθρωπιστικές μελέτες  
  Πολιτική Οικονομία  
  Διδακτικές ιστορίες  
 
 
 
 
 
English Version    
  Τα Χρόνια της Αθωότητας (The Age of Innocence)
Η ταινία είναι μεταφορά στον κινηματογράφο ενός βραβευμένου μυθιστορήματος της Ήντιθ Χουόρτον (Edith Wharton). Mιλά για την αριστοκρατία της Νέας Υόρκης στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του εικοστού.

Την κοινωνία της ανώτερης τάξης χαρακτηρίζει η προσκόλληση σε τύπους συμπεριφοράς και συνηθειών φερμένων από την Ευρώπη, την οποία ατενίζουν με το κόμπλεξ του επαρχιώτη. Μια κοινωνία με νέους θεσμούς πιο δημοκρατικούς και ως προς τη θέση της γυναίκας και την ελευθερία της, παρ' όλα αυτά πολύ συντηρητική και υποκριτική για να δεχθεί εύκολα τη γυναίκα ανεξάρτητη εκτός γάμου (ανύπανδρη ή διαζευγμένη). Μια κοινωνία έτοιμη να υφάνει ιστούς που απομονώνουν ή αποβάλλουν όποιον παρεκκλίνει από τους κανόνες.

Σε ένα τέτοιο κλίμα ο βασικός ήρωας Νιούλαντ Άρτσερ (Ντάνιελ Ντέϊ Λιούϊς) μέλος της υψηλής κοινωνίας, εκκολαπτόμενος δικηγόρος, θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική του θέση και τη σχέση του με την αρραβωνιαστικιά του (Γουινόνα Ράιντερ) όταν έλκεται παράφορα από την κόμισα Ελένα Ολένσκα (Μισέλ Πφάιφερ) που ανταποκρίνεται. Είναι μια γυναίκα με καλλιέργεια και ευαισθησία που επιστρέφει από την Ευρώπη, δραπετεύοντας από ένα δύσκολο γάμο, και που δε διστάζει να λέει ανοιχτά τη γνώμη της, αντισυμβατική και αυθεντική κόντρα στην υποκρισία του περίγυρου. Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας σ' ένα άκαμπτο κοινωνικό πλαίσιο.

Έξοχη σκηνοθεσία από τον Μάρτιν Σκορτσέζε με εξαιρετική ανάπλαση της εποχής, με έμφαση στις λεπτομέρειες του περιβάλλοντος, των σπιτιών και των ενδυμάτων. Συχνά τα κινηματογραφικά πλάνα παραπέμπουν σε έργα ζωγραφικής του Ιμπρεσιονισμού (Μανέ, Ντεγκά, Ρενουάρ) και σύγχρονων Αμερικανών. Ο σκηνοθέτης οδηγεί τους ηθοποιούς σε υψηλού επιπέδου ερμηνείες. Η ταινία μολονότι ήταν υποψήφια για πέντε Όσκαρ και τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, τιμήθηκε μόνο με το 'Οσκαρ κοστουμιών και τη Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου.
 
 
Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Shakespeare in love)
Ινδοκίνα (Indochine)
O Πιανίστας (The Pianist)
Το Μάτριξ (The Matrix)
 
 
© Copyright 2008- Όμιλος Μελετών